De Waterburcht van Pietersheim
De Waterburcht van Pietersheim officieel geopend. Meer dan drie eeuwen stond in Pietersheim
de eens zo majestueuze burcht van de families Pietersheim en de Merode weg te kwijnen.
Vernielingen door o.a. Spaanse en Franse troepen én de tand des tijds hadden diepe
sporen nagelaten. Tijdens de eerste helft van de 18de eeuw kregen kasteel en kapel
een laatste opknapbeurt voor de huwelijksplechtigheid van Jean Philippe Eugène, één
van de grootste telgen uit het geslacht de Merode, en zijn tweede echtgenote Charlotte
Nassau-Hadamar. Slechts korte tijd later stortte het kasteel zelf, de pallas, in.
De renovatie was dus blijkbaar niet erg solide uitgevoerd. Weliswaa
r werd er in de
18de eeuw een nieuw jachtslot gebouwd even buiten de burchtsite, maar resideren deed
de familie er niet meer, totdat de laatste adellijke inwoner van Lanaken, prins Xavier
de Merode, die ook de titel van Markies van Westerlo droeg, er met zijn gezin kwam
wonen. Hij verkocht in 1971 het ganse gebied, kasteelsite, park en bos aan de gemeente
Lanaken waarvan hij gedurende 2 legislaturen de burgemeesterssjerp droeg. In het
park werd het gemeentelijk sportcomplex ondergebracht en het neoklassieke kasteel
kreeg een horecafunctie. Met de burchtruïne wist men echter geen raad. Intussen hadden
weer en wind, maar ook vandalisme hun vernietigende impact op de bouwresten. Toen
het Park Hoge Kempen vorm begon te krijgen en men uitkeek naar diverse toegangspoorten
voor dit Nationaal Park, kwam de burchtsite gelukkig in zicht en werd er eindelijk
werk gemaakt om de vesting een nieuwe bestemming te geven. Die opdracht werd gegeven
aan architect Herman Van Meer uit Hasselt die met historische sites reeds meer ervaring
had. Intussen had Tony Waegeman, een van onze eminente leden, gedurende ruim 10 jaar
archeologische opgravingen georganiseerd voor jeugdige enthousiastelingen tijdens
de zomermaanden. Het wetenschappelijk werk was dus praktisch al opgeknapt door Tony.
Alleen moest alles nog getoetst worden aan het archief van de fami
lie de Merode om
de dingen in tijd en ruimte te plaatsen. Tony Waegeman, Theo Coun en Jean Maenen
kregen én van de familie én van de Rijksarchivaris te Brussel de toelating om dit
enorme archief te raadplegen. Samen met de firma Bailleul uit Gent en diverse gemeentelijke
diensten werd de ontsluiting van Pietersheim dan voorbereid, gedurende liefst 4 jaar.
Maar het resultaat mag gezien worden. Op vrijdag 26 maart 2010 werd de Waterburcht
Pietersheim dan officieel opgeleverd en geopend voor het publiek. Minister Bourgeois,
verschillende kamerleden uit de regio, provincieraadsleden samen met het College
van Burgemeester en Schepenen en het gemeentebestuur van Lanaken maakten hun opwachting.
Ook enkele prinselijke hoogheden uit het roemrijke geslacht de Merode waren aanwezig
tijdens deze plechtigheid: Prins Armand de Merode (Rixensart), Prinses Thérèse de
Merode (Melleroy), Prins Charles Guillaume en zijn echtgenote Mevr. d’Oultremont
(Merode, Duitsland), eregenodigden. Zij tekenden samen met minister Bourgeois het
Gulden Boek van de gemeente Lanaken. ’s Anderendaags brachten zij samen met Tony
Waegeman, Jean Maenen en hun echtgenotes een bezoek aan de familiecrypte in de St.-Ursulakerk
van Lanaken en hierbij kwamen wij tot een onverwachte ontdekking…
